پنام

(پَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• پهلوی

اسم

1. پارچه‌ای چهارگوشه که در دو گوشة آن دو بند دوزند و پیشوایان زرتشتی در وقت خواندن اوستا یا نزدیک شدن به آتش آن را بر روی خود بندند تا چیزهای مقدس از دم آنان آلوده نشود. پدام هم گویند.

منابع

• فرهنگ لغت معین

اسم

1. پنام
2. عایق و سقف است.
3. پارچه‌ای چهارگوش است که در دوگوشه آن دو بند می‌دوزند و زرتشتیان در هنگام خواندن اوستا یا نزدیک شدن به آتش روی دوش خود می‌اندازند.
4. ابزارهایی که برای رفع چشم‌زخم استفاده می‌شود گفته می‌شود. (حرز، وقایه و …)
5. پوشیده و پنهان

فعل

1. پنامیدن
2. منع کردن

منابع

• فرهنگ معین، حرف پ