پرش به محتوا

پیلان

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • شاهنامه

آوایش[ویرایش]

  • /پِیلِ/آن/

اسم مرکب[ویرایش]

پیلان

  1. جمع پیل، فیل‌ها، که بطور اغراق‌آمیز حکیم ابوالقاسم فردوسی در اشعارش لحاظ نموده که شاید از نامه باستان اینگونه اکتشاف نموده است.
    همان پیش پیلان تبیره زنان/ خروشان و جوشان و پیلان دمان «فردوسی»

واژه‌های مشتق شده[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • شاهنامه