کان

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • نیاهندوایرانی

آوایش[ویرایش]

  • [کان]

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

کان

  1. (علوم‌زمبن): معدن. جایی که از آن فلزات و شبه فلزات استخراج کنند‌.
    کان به گوهر کردن کنایه از: به نوایی رسیدن.
  2. پسوند صفتی- مکانی مانند ملکان، اردکان.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین