کرامت

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • عربی

آوایش[ویرایش]

  • /کَرامت/

Nuvola apps bookcase2.png مصدر لازم[ویرایش]

کرامت

  1. بخشش، بزرگی.
  2. سخاوت، جوانمردی، بخشندگی.

زبان دیگر[ویرایش]

  • پیش هند و ایرانی

آوایش[ویرایش]

  • /کَر/آم/عت/

Nuvola apps bookcase2.png قید[ویرایش]

  1. زن چشم و گوش بسته، زن قابل اعتماد.
    کرامت احتمالا از سه جز کَر - آم - عت شکل گرفته و آم علامت مؤنث بودن است و‌ عت نشانه انسان بخاطر تفکیک از سایر جانداران و کَر در این اصطلاح استعاره‌ای از پاک و چشم و گوش بسته بودن است.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین