کرت

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(کَ رَّ)

فارسی[ویرایش]

کُرْتَ :(korta) در گویش گنابادی یعنی کسی که خود را به کوری و نفهمی میزند ، کسی که خود را به کوچه علی چپ میزند.


ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. کرة

اسم[ویرایش]

  1. دفعه، مرتبه، بار.

جمع[ویرایش]

  1. کرات.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(کَ یا کِ)

  1. کرد. کرته. کردو:
  2. قطعه‌ای از زمین زراعت کرده و سبزی کاشته.
  3. هر یک از بخش‌های تقریباً متساوی یک مزرعه یا باغچه.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

تلفظ[ویرایش]

  1. کِرَّت

معنی[ویرایش]

  1. دفعه ،بار(گویش قدیم فارسی، همچنین در گویش فارسی ِ نیشابوری)

آوایش[ویرایش]

  • [kerrat]

منابع[ویرایش]

  1. فرهنگ واژگان گویش نیشابور

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
minoan