کمر

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • /کَمَر/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

کمر

  1. (جانوری): بخشی از بدن انسان از انتهای آخرین دنده (قفسه سینه) تا لگن خاصره. میان، پشت، آنچه بر میان بندند، کمربند.
  2. جانوری): دور تا دور بالای کفل
  3. میانه و وسط کوه.
  4. کِمِرَ: در گویش گنابادی یعنی کنار کوه ، جاده کوهستانی ، راه کنار کوه

Ambox notice.png استعاره[ویرایش]

  1. کمر کاری را شکستن کنایه از: بخش مهمی از آن کار را انجام دادن.
  2. کمر راست کردن کنایه از: تجدید قوا کردن، دوباره نیرو گرفتن.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین