کیان

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • شاهنامه

آوایش[ویرایش]

  • [کِی/آن]

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

کیان

  1. (جمع): کی، نسل سلسله پادشاهان ایرانی، ایران باستان بویژه در شاهنامه.
    ز تخم کیان بی‌گمان کس نبود .... که هرگز پیاده نبرد آزمود

ریشه شناسی۲[ویرایش]

  • [کُی/آن]

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

  1. خیمه گِردی که به یک ستون برپا باشد.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین