گاثه

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

همچنین بنگرید به: گات‌ها

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  • [گٰ]

اسم[ویرایش]

گاثه

  1. مواعظ منظومی که از لحاظ زبان، قدیمترترین بخش اوستا می‌باشد، جزء یسنه است و اکثر بخش‌های آن منسوب به خود زرتشت است.
    راجع به مفهوم و مضمون خود گاثه‌ها عجالتاً بطور مشخص از آن نمی‌توان سخن گفت چون در طریق فهم گاثه‌ها هنوز فرسنگ‌ها از کمال مقصود فاصله هست. شکی نیست که گاثه‌ها مربوط به عصر آهن است.

منابع[ویرایش]


برگردان‌ها[ویرایش]