گرفتن

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(گِ رِ تَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. دریافت کردن، به دست آوردن.
  2. شروع کردن.
  3. اثر کردن.
  4. مؤاخذه کردن، مورد عتاب قرار دادن.
  5. انتخاب کردن.
  6. فرض کردن.
  7. پوشانیدن.
  8. به تصرف درآوردن، تسخیر کردن.
  9. پر کردن، فراگرفتن.
  10. کرایه کردن، اجاره کردن.
  11. سلب کردن.
  12. پنداشتن، تلقی کردن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

ريشه شناسي[ویرایش]

برگرفته از كنش(فعل)

زبان پارسي ميانه گْريفتن(griftan)

، از پارسي باستان:ريشه واژه گْرَب(grab)

"گرفتن"،ماده مضارع گَربايَ(garbāya)

، اوستايي: ريشه گْرَب(-grab)

"گرفتن،ستاندن"،ماده مضارع(-gәrәbaya)

،از ايراني باستان:ريشه(-grab)

"گرفتن،نگه داشتن"، مشتق از هندواروپايي:ريشه(-ghrebh)

/(-gherbh)

با گسترش ريشه به صورت(-ghrebhā)

  1. "گرفتن،به دست آوردن،جمع آوري كردن"

فعل[ویرایش]

  1. گرفتن


برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

فعل[ویرایش]

pigliare

tenere

prendere

beccare

فعل[ویرایش]

afferrare

انگلیسی
take