گمیز

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(گُ یا گَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. ادرار، شاش.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. پهلوی گومچ، گمیختن

آوایش[ویرایش]

گُ / گَ

اسم[ویرایش]

پهلوی گومچ (رجوع به گمیختن شود)

  1. . در فارسی «گمیز» با کاف ضبط کرده‌اند و درست با گاف است. با اول مکسور شاشه باشد و آن را به تازی بول خوانند. به وزن تمیز و بعضی به کسر دانند، یعنی پیشاب که بول تفسیر عربی آن است و سروری به کاف تازی دانسته.

مترادف‌ها[ویرایش]

شاش، پیشاب، بول، غائط بود، شاشه، کمیز