گچ

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /گَچ/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

گَچ

  1. نوعی از خاک که پس از استخراج از معدن به کوره می‌برند و حرارت می‌دهند تا تبدیل به گچ شود.
  2. (عامیانه): کندذهن، ناتوان از فهم و شعور.

زبان دیگر[ویرایش]

  • بهاری

Nuvola apps bookcase2.png قید[ویرایش]

گِچ

  1. برو، حرکت کن، گذر کن.

مترداف‌ها[ویرایش]

واژه‌های مشتق شده[ویرایش]

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین