annoy

انگلیسی

فعل

annoy (transliteration needed) (سوم شخص مفرد حال ساده annoys, حال استمراری annoying, گذشته ساده و گذشته استمراری annoyed)

1. annoy

آوایش

[ə'nɔɪ]

1. آزردن، اذیت‌کردن، رنجاندن