تابستان

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری, جستجو

محتویات

[ویرایش] فارسی

(بِ)

[ویرایش] اسم مرکب

  1. دومین فصل سال، فصل گرما، صیف.

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین

[ویرایش] اسم

  1. تابستان
  2. دومین فصل سال. مرکب است از تاب و ستان (پسوند)
  3. بمعنی زمان تابش وفصل گرما، یکی از چهار فصل سال بین بهار و پائیز. هر گاه که آفتاب به اول سرطان رسد تا باول میزان تابستان باشد. موسم گرما را گویند. سپید بر. صیف.

[ویرایش] آوایش

‍‍

[ویرایش] برگردان‌ها


[ویرایش] ریشه‌شناسی

  1. |+فصل‌ها
  2. |-

! بهار !! تابستان !! پاییز !! زمستان

  1. |}
ایتالیایی

[ویرایش] اسم

estate

انگلیسی
summery
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر