شور

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(شَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. مشورت کرد.

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. مشورت.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(اِم

  1. ورزیدن، به کار بردن، عمل کردن.

(اِ

در ترکیبات به معنی «شورنده» آید: الف - (به کار برنده، ورزنده)

  1.  : سلاحشور، سلحشور. ب - زیر و زبر کننده، برهم زننده: خاکشور.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اسم[ویرایش]

  1. هیجان.
  2. غوغا.
  3. فتنه، آشوب.
  4. مخلوط خیار وگل کلم و کرفس و هویج و سبزی را در آب نمک خیساندن.

صفت[ویرایش]

  1. پرنمک.
  2. بدشگون.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

صفت[ویرایش]

salato

اسم[ویرایش]

entusiasmo

انگلیسی
sensation