فارسی

فارسی

(ص نسب.)

1. پارسی، ایرانی.
2. زبان مردم ایران. ؛ ~ امروز فارسی رایج زمان حال. ؛ ~ باستان زبان دوره هخامنشیان. ؛~ دَری زبان سده‌های سوم تا ششم هجری و زبان رایج افغانستان. ؛ ~ میانه زبان فارسی دوره اشکانی و ساسانی.
3. نوعی بُرش چوب يا آهن در درودگری (نجاری)
4. و آهنگری

ریشه

منابع

• فرهنگ لغت معین

همچنین ببینید فارسي

آوایش

[fɒːɾˈsiː]

اسم

1. فارسی

1. پارسی. زبان فارسی، که شامل سه زبان است: پارسی باستان، پارسی میانه (پهلوی و اشکانی)

، و پارسی نو (فارسی جدید) (فارسی پس از اسلام)

1. ، و چون مطلقاً فارسی گویند، منظور زبان اخیر است.

واژه‌های وابسته

خط فارسی

1. فارسی

1. منسوب به فارس که فارسیان و ممالک آنها باشد. معرب پارسی.
2. ایرانی. فارس. عجم.
3. زردشتی، مخصوصاً زردشتی مقیم هند. به‌دین.
4. یکی از مردم فارس.

واژه‌های وابسته

تمر فارسی

برگردان‌ها

    برگردان‌ها

آفریقایی: Farsi امهری: ፐርሲያኛ عربى: فارسي ارمنی: պարսկերեն ترکی آذربایجانی: Фарс باسکی: Persiera بلروسى: Пэрсійдзкая بلغاری: Персийски, Фарси چينی: 波斯语 کرواتيايی: Perzijski چكى: perský آلمانى: Farsi انگلیسی: Persian استونیایی: Pärsia فاروئی: Persiskt فارسى: فارسى فنلاندی: persia فرانسوی: perse مذکر گرجی: სპარსული ფარსიული يونانى: Περσικά عبرى: פרסית هندى: फ़ारसी مجارستانى: Perzsa ايسلندى: Farsi اندونزیایی: Parsi ايرلندى: Peirsis ايتاليایی: farsi, persiano ژاپنی: ペルシア語 کره‌ای: 팔시어 كردى: farisî

لیتوانیایی: Persiešu لیتوانیایی: Farsi مقدونی: Фарси مالزیایی: Parsi مالتی: Persjan ماراتی: फ़ार्सी الگو:mdf: Персонь مغولى: Иран نپالی: पर्सियन نروژى: Farsi لهستانی: perski پرتغالی: Farsi رومانیایی: Farsi روسی: Фарси صربستانی: Персијски الگو:wen: Persišćina اسپانیایی: farsi سواحیلی: Kiajemi سوئدى: persiska فيليپينی: Persyan تامیلی: பார்சி تاتاری: Фарси تايلندى: ภาษาเปอร์เซีย ترکی استانبولی: Farsça اوكراينی: Фарсі اویغور: فارسي ويتنامى: Tiếng Ba tư والوونی: Farsi

1. ----

اردو

اسم

1. فارسی

1. زبان فارسی

صفت

1. فارسی

1. فارسی

انگلیسی

persian

• shah
• mullah
• khedive
• imam
• dervish
• vizier
• sittar
• sitar
• howdah
• gunny
• ghoul
• emir
• taffeta
• stavesacre
• zemindar
• zamindar
• sherbet
• kiosk
• lascar
• kappa