پرش به محتوا

آرامگه

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه‌ لغت

دهش‌شده به فارسی: آرامگاه

آوایش

/آرام/گهَ/

اسم مرکب

آرامگَه

(شاعرانه)‎: آرامگاه.
خرّم آن بقعه که آرامگه یار آنجاست. «سعدی»

فعل بهاری

آرام‌ْگهَ

مترادف آهسته بیا، آهسته قدم بردار در فارسی، که از دو بخش آرام - گهَ شکل یافته است.

منابع

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ فرهتگ شمس

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=آرامگه&oldid=901111»