پرش به محتوا

آشکاره

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

فارسی

آوایش

/آشِکاره/

صفت

آشکاره

(قدیمی): آشکار، آشکارا. پیدا، معلوم.
فرصت شمر طریقه رندی که این نشان/ چون راه گنج بر همه کس آشکاره نیست. «حافظ»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=آشکاره&oldid=870275»