آفتابی

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /آفتابی/

Nuvola apps bookcase2.png صفت نسبی[ویرایش]

آفتابی

  1. منسوب به آفتاب، خورشید، شمس؛ بی‌ابر.
  2. در آفتاب پرورده، در آفتاب خشک شده: کشمش آفتابی.
  3. رنگ برگشته و داغ زده از آفتاب.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین