آلاوه

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(وِ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

احتمالاً از نیا-هندواروپایی -leh₂p*، همریشه با یونانی باستان λάμπω «درخشیدن»، لیتوانیایی lópė «نور»، لاتویایی lāpa «مشعل».

اسم[ویرایش]

  1. شعلة آتش، زبانة آتش.
  2. جایی که در آن آتش روشن کنند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین