الو

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(اَ لُ)

ریشه‌شناسی ١[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. لفظی است که در شروع برقراری ارتباط تلفنی گفته می‌شود.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

ریشه‌شناسی ٢[ویرایش]

فرم گویشی از قدیمیتر آلاوه، برای بیشتر به آن بنگرید.

اسم[ویرایش]

  1. شعلة آتش، زبانة آتش.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اَلو :(alw) در گویش گنابادی به آلوچه گویند. اَلُو :(alow) در گویش گنابادی یعنی آتش

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی
pronto
انگلیسی
flame