ابانة
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- زبان معیار باستان
آوایش
[ویرایش]- /اِبانة/
اسم
[ویرایش]ابانة
- گاهی برخی واژههای عربی بهتر از واژههای فارسی کهنه بودن واژه را نشان میدهند و این حاکی از سیره زبان معیار باستان بر جهان باستان است. ابانت.
کهن واژه
[ویرایش]- ابانة ممکن است به سه بخش اِ - بان - عت قابل تجزیه باشد؛ که مفهوم کلی از آن احتمالا فرد یا شخصی مشغول نگهبانی بوده است.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ شمس