پرش به محتوا

ات

از ویکی‌واژه

گونه‌های دیگر نوشتاری

[ویرایش]

ریشه شناسی

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • [اَت]

اسم

[ویرایش]

ات

  1. به معنی باستانی و در زبان معیار یعنی آدم و گوشت.

عربی

[ویرایش]

پسوند

[ویرایش]
  1. نشانه جمع، اگر به کلمه‌ای که آخرش «ه» در عربی «ة» است، بپیوندد «ه» می‌افتد.
  2. به نام جاها می‌پیوندد و ناحیه و توابع آنها دلالت می‌کند: شیمیرانات، شامات.
  3. (ضم متصل.): ضمیر متصل دوم شخص مفرد، مفعولی و اضافی در آخر کلمه: گفتمت (تو را گفتم)
  4. کتابت: کتاب تو.

––––

برگردان‌ها

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]