ات

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • پیش هند و ایرانی

آوایش[ویرایش]

  • [اَت]

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

ات

  1. به معنی باستانی و در زبان معیار یعنی آدم و گوشت.

عربی[ویرایش]

Nuvola apps bookcase2.png پسوند[ویرایش]

  1. نشانه جمع، اگر به کلمه‌ای که آخرش «ه» در عربی «ة» است، بپیوندد «ه» می‌افتد.
  2. به نام جاها می‌پیوندد و ناحیه و توابع آنها دلالت می‌کند: شیمیرانات، شامات.
  3. (ضم متصل.): ضمیر متصل دوم شخص مفرد، مفعولی و اضافی در آخر کلمه: گفتمت (تو را گفتم)
  4. کتابت: کتاب تو.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]