اجنه
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- عربی
آوایش
[ویرایش]- /اَجِنهِ/
اسم
[ویرایش]
اَجِنه (قدیم)
- جنها، جن
- حمام جای از ما بهتران و اجنه و شیاطین بوده.
اَجِنُهِ
کهنواژه
[ویرایش]
- اجنه ممکن است در زبان معیار باستان بصورت اَ - جنه قابل تجزیه باشد، و مفهومی مانند جنده با پیشوند ندا یا تعجب؛ البته جنده در آن دوران با لباس ژولیده و بسیار پاره پوره ظاهر میشده است.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ فرهنگ شمس