از

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • نیاهندوایرانی

آوایش[ویرایش]

  • /اَز/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

از

  1. نشان‌دهنده ابتدای مکان یا زمان یا امری.
    از بصورت اسم در زبان معیار باستان به معنی له کردن بوده مانند چیزی را زیر پا له کنی یا ماده‌ای مانند قند را در چای حل نمایی.[۱]
  2. برای بیان منشأ.
  3. به‌وجود آمده به وسیلهٔ.
  4. گریه‌زا.
    معمولا با ترکیب اِز و جِز می‌آید.

Nuvola apps bookcase2.png حرف اضافه[ویرایش]

  1. علامت مفعول غیر - صریح یا باواسطه.
  2. علامت ابتدا و آغاز.

Nuvola apps bookcase2.png قید[ویرایش]

  1. با کمال میل و رغبت.

Nuvola apps bookcase2.png مصدر متعدی[ویرایش]

  1. شکست دادن، از بین بردن.
  2. بی نهایت خسته کردن.

کُردی[ویرایش]

Nuvola apps bookcase2.png ضمیر[ویرایش]

  1. من، اول شخص مفرد.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. در گذشته «از» به معنی بی‌حیثیت کردن بوده و استعاراً کسی را له کرده باشند عزیز یعنی له شده می‌گفتند.