اسپ

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • پارسی باستان

آوایش[ویرایش]

  • [اسپ]

اسم[ویرایش]

اسپ

  1. اسب، فرس.
  2. یکی از مهره‌های شطرنج.
  3. گویش اسب در زبان پهلوی، باره.
  4. از اسامی مشترک زبان اوستایی، سکایی سده هفتم پیش از میلاد.

جمع[ویرایش]

  1. ~ و فرزین نهادن مات کردن، مغلوب کردن (در شطرنج).
  2. جزو دوم بسیاری از نام‌های کهن ایرانی: گشتاسپ، لهراسپ، جاماسپ و غیره.

منابع[ویرایش]


برگردان‌ها[ویرایش]