اسپ

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • پارسی باستان

آوایش[ویرایش]

  • /اَسپ/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

اسپ

  1. اسب، فرس.
  2. یکی از مهره‌های شطرنج.
  3. گویش اسب در زبان پهلوی، باره.
  4. از اسامی مشترک زبان اوستایی، سکایی سده هفتم پیش از میلاد.

Ambox notice.png مثال[ویرایش]

  1. اسپ و فرزین نهادن مات کردن، مغلوب کردن (در شطرنج).
  2. جزو دوم بسیاری از نام‌های کهن ایرانی: گشتاسپ، لهراسپ، جاماسپ و غیره.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]