پرش به محتوا

افراشتن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَفراشتَن/

مصدر فعل متعدی

[ویرایش]

افراشتن

  1. بن مضارع افراز؛ بلند کردن و بالا بردنِ پرچم، گردن، شمشیر، و مانند آنها. افراختن.
    گفت بر من تیغِ تیز افراشتی/ از چه افکندی مرا بگذاشتی. «مولوی»



ترجمه
انگلیسی
rear

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین