تعارف

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(تَ رُ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. خوشامد گفتن.
  2. پیشکش دادن.
  3. اظهار آشنایی کردن.
  4. در فارسی به معنی اغراق در ادای احترام و سپاسگزاری

ریشه[ویرایش]

  1. ~ ِ شاه عبدالعظیمی تعارف ظاهری و غیرواقعی، تعارف توخالی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


عربی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  1. تَ رُ

اسم[ویرایش]

پیش‌کش. هدیه. تحفه

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

complimento

انگلیسی
salutation