تنگ

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(~.)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. باریک، کم عرض.
  2. جایی که کسی یا چیزی به دشواری در آن جا گیرد.
  1. بسیار نزدیک، چسبان.
  2. نایاب.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(تُ)

برگردان‌ها[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. دره.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(تَ)

  1. کوزه‌ای از جنس سفال یا بلور که قسمت پایین آن بزرگ و بالای آن تنگ و باریک باشد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

  1. لنگة بار، عدل، جوال.
  2. تسمه‌ای که به کمر اسب یا الاغ بندند.
  3. آن چه که بدان چیزهایی را تحت فشار قرار دهند مانند قید صحافی.
  4. بار، حمل.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اسم[ویرایش]

===آوایش===: تَنگ

  • بار. تنگ شکر: بار شکر
ایتالیایی

صفت[ویرایش]

aderente

صفت[ویرایش]

stretto

انگلیسی
tight