پرش به محتوا

جاج

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /جاج/

اسم‌خاص

[ویرایش]

جاج (مکان‌باستانی)

  1. مترداف با چاج و چاچ در شاهنامه تلویحاً پایتخت پیران توصیف شده‌است
    سپهدار توران ازان سوی جاج/ نشسته به آرام بر تخت عاج. «فردوسی»

منابع

[ویرایش]