پرش به محتوا

جور

از ویکی‌واژه

(جُ وْ)

فارسی

[ویرایش]

جوْر :(jwr) در گویش گنابادی یعنی محیا ، آماده ، تهیه ، ردیف کردن

ریشه‌شناسی

[ویرایش]
  • اوستایی و پهلوی

مصدر لازم

[ویرایش]
  1. ستم کردن، ظلم کردن.
  2. ۱. واژه «جور» واژه «جور» (یا «گور») ریشه‌ای باستانی دارد و در اوستایی، پهلوی و سانسکریت دیده می‌شود. نکات اصلی به شرح زیر است: اوستایی: واژه‌ی gūr به معنی «قبر» یا «گور» است. پهلوی: در پهلوی، فرم g-r به معنی «قبر» یا «دشت» آمده است. سانسکریت: در سانسکریت، واژگانی با gūr برای مکان‌های دشت یا گورستان دیده می‌شود، که نشان‌دهنده یک ریشه هند و ایرانی با مفهوم «مکان» یا «زمین وسیع» است. --- ۲. معانی در زبان‌های مختلف زبان واژه معنی مثال اوستایی gūr قبر – پهلوی g-r قبر، دشت – فارسی میانه gūr قبر، گورستان – فارسی نو گور قبر، گورستان گور خر → خر دشت (حیوان دشت‌زی) > نکته مهم: در پهلوی و اوستایی، گاهی واژه g-r / gūr به معنای «دشت» نیز آمده است که از مفهوم «جای وسیع» ناشی می‌شود. --- ۳. نکات ریشه‌شناسی ریشه‌ی gūr ریشه‌ای هند و ایرانی است و در اوستایی، پهلوی و سانسکریت مشترک است. این واژه در فارسی به شکل «گور» تثبیت شد و عمدتاً به معنی «قبر» به کار رفت، اما در ترکیب‌هایی مثل «گور خر» معنای اصلی «دشت» حفظ شده است. --- ۴. منابع معتبر 1. لغت‌نامه دهخدا، مدخل «گور» 2. فرهنگ معین، مدخل «گور» 3. فرهنگ عمید، مدخل «گور» 4. DÉROCHE, François. Avestan Dictionary (Paris, 1988) – برای واژه‌های اوستایی 5. MacKenzie, D. N. A Concise Pahlavi Dictionary (Oxford, 1971) – برای پهلوی 6. Monier-Williams, Monier. A Sanskrit-English Dictionary (Oxford, 1899) – برای واژه‌های سانسکریت ---

اسم

[ویرایش]
  1. ستم، ظلم.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین

اسم

[ویرایش]
  1. نوع، گونه.
  2. منظم، مرتب.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها

[ویرایش]

برگردان‌ها

[ویرایش]
انگلیسی
tyranny
برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=جور&oldid=903325»