حال

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

عربی[ویرایش]

(اِ

فارسی[ویرایش]

  1. حلول کننده، فرود آینده.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. کیفیت چیزی.
  2. زمان حاضر.
  3. وضعیت جسمی یا روحی انسان.
  4. در عرفان، وضعیتی که موجب صفای قلب سالک شود. ؛~ ِ کسی را جا آوردن کنایه از: کسی را تنبیه کردن. ؛به هم خوردن ~ ِ کسی الف - تغییر حال دادن. ب - غش کردن. ج - استفراغ کردن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

صفت[ویرایش]

  1. زمان حال

برگردان‌ها[ویرایش]

  • انگلیسی:now

اسم[ویرایش]

  1. وضع روحی یک فرد.
    ما برون را ننگریم و قال را       ما درون را بنگریم و حال را[۱]

1.^  مولوی

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

presente

انگلیسی
status