خرامان

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(خُ)

صفت فاعلی[ویرایش]

  1. رونده با ناز و تکبر و تبخ

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


آوایش[ویرایش]

  1. خِ English: kheraamaan , IPA: xeɾɒːmɒːn

صفت فاعل[ویرایش]

  • خرامنده. (يادداشت بخط مرحوم دهخدا)
  • رونده با ناز و تکبر و تبختر. (ناظم الاطباء)

(شرفنامه منيري)

  • خوش رفتار. (غياث اللغات)
  • مختال . (زمخشري)

مثال[ویرایش]

  1. بفرمود کاين را بجاي آوريد -- همان باغ يکسر بپاي آوريد
  1. بجستند بسيار هر سوي باغ -- ببردند زير درختان چراغ

نديدند چيزي جز از بيد و سرو -- خرامان بزير گل اندر تذرو (فردوسی)

  1. وز آن پس بيامد خرامان دبير

بياوردقرطاس و مشک و عبير (فردوسی)

خصم خرامان درين ضياع فراوان. (ناصرخسرو)

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
lope