خِر
فارسی
[ویرایش]گونههای دیگر نوشتاری
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- پهلوی
آوایش
[ویرایش]- /خِر/
اسم صوت
[ویرایش]خِر
- صدای کشیده شدن جسم سنگین و ناصاف روی زمین محکم و ناهموار.
- صدایی که بر اثر ریزش بعضی اجسام مانند قلوه سنگ از کوه یا کمپرس کردن سنگ از کامیون بر میخیزد.
- خِر کسی را گرفتن، با دست گلو یا یقه لباس او را گرفتن.
کهنواژه
[ویرایش]
- خِر ممکن است در زبان معیار باستان به معنی جریان سریع آب، هجوم جنگجویان یا عبور گلهای در یک لحظه آنی باشد.
واژههای مشتق شده
[ویرایش]
| *ترجمه انگلیسی | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن: ISBN 964-6961-93-2