مان

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

مِاْنِ :(mane) در گویش گنابادی یعنی متعلق به ما ، متعلق به من ، مال ما ، در ملکیت ما

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. اسباب و اثاثیه خانه.
  2. مثل و مانند.
  3. خانه.

پسوند[ویرایش]

  1. به صورت پسوند در کلمات مرکب آید و به معنی محل، جا و خانه: دودمان.
  2. در بعضی کلمات به معنی «منش» و «اندیشه» آید: شادمان، قهرمان.
  3. از ریشه فعل اسم معنی (اسم مصدر)می‌سازد: زایمان، سازمان.
  4. از مصدر مرخم اسم ذات می‌سازد: ساختمان.
  5. در ضمیر شخصی متصل اول شخص جمع:

الف - در حالت اضافی (ملکی): کتابمان. ب - در حالت مفعولی: گفتمان (به ما گفت)

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
our