خوان

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(خا)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. سفرهنگستان
  2. طبق بزرگ چوبین.
  3. خوردنی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

  1. ریشة «خواندن».
  1. خار و خلاشه.
  2. گیاه خودرو، علف هرزه.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


آوایش[ویرایش]

خان

صفت فاعلی[ویرایش]

  1. در ترکیب به معنی «خواننده» آید: تعزیه - خوان، روضه خوان و مانند آن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

اسم[ویرایش]

سفره (سفره غذا)

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
table