خُلّخ

فارسی

گونه‌های دیگر نوشتاری

• خلخ

ریشه لغت

• شاهنامه

آوایش

• /خُل/لَخ/

نام‌جا

خُلّخ

1. سرزمینی در آسیای میانه به پایتختی رویین‌دژ، که‌ ارجاسپ تورانی پادشاه آن است.
2. خُلّخ از قول حافظ:

   گوی خوبی بردی از خوبان خُلّخ شادباش.....جام کیخسرو طلب کافراسیاب انداختی