دئیوه
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- گیرششده از بهاری: دِیوه
 |
ویکیپدیا مقالهای دربارهٔ دیو دارد |
آوایش
[ویرایش]- /دِیوِه/
اسمخاص
[ویرایش]
دئیوه
- نیروی شَرّ، دار و دسته شیاطین عوامل روح خبیث انگرو منیوش، مقابل گئوش اورون.
- در زبان آریاییها (هند و اروپایی) علیالرسم به معنی خدا آمده.[۱]
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
منابع
[ویرایش]- تاریخ ماد:(ص۳۵۶) ISBN 964-445-106-6