دئیوه

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

همچنین ببینید: دیو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • پیش هند و ایرانی
جستجو در ویکی‌پدیا ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ دیو دارد

آوایش[ویرایش]

  • [دِی/وهّ]

اسم خاص[ویرایش]

دئیوه

  1. دار و دسته شیاطین عوامل روح خبیث انگرو منیوش.
  2. یکی از خدایان نخستین آریایی‌ها
  3. نیروی شر.

ریشه شناسی ۲[ویرایش]

مصدر متعدی[ویرایش]

دِی-وَ

  1. بگو بده. زمانی اظهار می‌گردد که توسط شخص دوم چیزی از شخص سوم مطالبه نمایی.
    قاسم دَدَیَن دِی بًرجه نِه ورسه.
    قاسم به پدرت بگو بدهی‌اش را بدهد.

منابع[ویرایش]


برگردان‌ها[ویرایش]