سروش

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(سُ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  • سُ-روشْ

اسم خاص[ویرایش]

سروش (جمع سروش‌ها)

  1. وحی. الهام. آواز خوش و نغمه. سامان
  2. نام روز هفدهم از هر ماه شمسی.
  3. در آیین زردشتی، نماد فرمانبرداری از اهورامزدا که به امر حساب و کتاب در روز رستاخیز می‌پردازد.
  4. در شاهنامه پس از اسامی کیومرث، سیامک و آهرمن نام سروش آمده به عبارتی او چهارمین موجود شناخته شده در شاهنامه است[۱].

مترادف[ویرایش]

برگردان‌ها[ویرایش]

  1. انگليسی: Gabriel
  2. عربی: جبريل
  3. لاتین: Gabrielus
  4. یونانی: Γαβριήλ
  • عبری: גַּבְרִיאֵל
انگلیسی
oracle

منابع[ویرایش]

  1. سُرُش: در زبان آذری پرسیدن، جستجو کردن یا خبر آوردن است، همان نقشی که سروش در داستان کیومرث انجام می‌دهد.