شهر

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • پارسی میانه (پهلوی)

آوایش[ویرایش]

  • /شَهْر/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

شهر

  1. مجموعه مسکونی بزرگ با جمعیت بسیار که شامل تأسیسات اداری، رفاهی، بازارها، و خیابان‌های متعدد است.
    از فارسی باستان xšaça-. وابسته به اوستایی xšaθra (پادشاهی)؛ اما به نظر می‌رسد به زبان معیار باستان به صورت شَهَر صرف می‌شده است و کنایه از پایتخت بوده که شاه در آنجا بزعم عامیانه گاه‌گداری عرعر (سخنرانی) می‌کرده است.
  2. در گویش گنابادی یعنی مرکز تمدن ، شهرت آبادانی ، نام محلی که ۲۵۰۰ سال قبل در مظهر قنات جهانی قصبه گناباد برای کشاورزی و دفاع و زندگی توسط گبرها ساخته شد و شهر نام گرفت.(این مکان بعدها قصبه شهر هم نامیده میشد و اینک آن را کوی شرقی هم نامند.)

Ambox notice.png مثل[ویرایش]

  1. شهر هرت کنایه از: شهری که در آن نظم و قانون وجود ندارد.

زبان دیگر[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • عربی

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

شهر

  1. (گاهشماری): ماه.

واژه‌های مشتق شده[ویرایش]

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن