ماه

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

ماه شب چهاردهم، پرماه

از پارسی میانه 𐭡𐭩𐭥𐭧 (māh) از پارسی باستان: (māha)𐎶𐎠𐏃 از پیش-ایرانی: -māha*[۱] (مقایسه شود با: مونگ در مازندرانی، ما در گیلکی، مانگ در کردی سورانی،meh در کردی کرمانجی، ماه در بلوچی، مانگە در کردی اورامی، mang در زازایی، мӕй (mæj) در آسی ) از پیش-هندو-ایرانی: -mā́sa* یا -mā́s*[۱] (مقایسه شود با: (māsa)मास در سنسکریت و (mās)मास در هندی ) از پیش-هندو-اروپایی: -mḗh₁n̥s* (مقایسه شود با: muaj در آلبانیایی، ամիս (amis)در ارمنی، moon و month در انگلیسی، mañ در تخاری و mois در فرانسوی)

اسم[ویرایش]

  1. قمر زمین، سیارة کوچکی که به دور خود و دور زمین می‌گردد و از خورشید نور می‌گیرد.
  2. ماه نهم بارداری یا زمان زایمان.
  3. در ایران قدیم روز دوازدهم از هر ماه شمسی.

(کن.)

  1. معشوق زیباروی.
  2. زیبا، قشنگ.
جستجو در ویکی‌پدیا ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ ماه دارد

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Martirosyan, Hrach (2010) (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 8), Leiden, Boston: Brill, pages 47-48

اسم[ویرایش]

گویه و سیاره‌ای که دور زمین می‌چرخد.

متضادها[ویرایش]

خورشید

واژه‌های وابسته[ویرایش]

ماهی

برگردان‌ها[ویرایش]

اسم[ویرایش]

سی روز. هر سال دوازده ماه و هر ماه چهار هفته است.

واژه‌های وابسته[ویرایش]

ماهانه

برگردان‌ها[ویرایش]

بلوچی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

از پیش-ایرانی: -māha* (مقایسه شود با: 𐭡𐭩𐭥𐭧 (māh) در پارسی میانه، (māha)𐎶𐎠𐏃 در پارسی باستان، مونگ در مازندرانی، ما در گیلکی، مانگ در کردی سورانی،meh در کردی کرمانجی، ماه در پارسی، مانگە در کردی اورامی، mang در زازایی، мӕй (mæj) در آسی ) از پیش-هندو-ایرانی: -mā́sa* یا -mā́s* (مقایسه شود با: (māsa)मास در سنسکریت و (mās)मास در هندی ) از پیش-هندو-اروپایی: -mḗh₁n̥s* (مقایسه شود با: muaj در آلبانیایی، ամիս (amis)در ارمنی، moon و month در انگلیسی، mañ در تخاری و mois در فرانسوی)

اسم[ویرایش]

  1. ماه آسمانی
  2. ماه گاهشماری

عربی[ویرایش]

ریشه‌سناسی[ویرایش]

؟

فعل[ویرایش]

مَاهَ (māha) , يَمُوهُ‎ (yamūhu)

  1. (با بِ (bi)) آمیختن

مَاهَ (ازمَوْه به معنای من می‌کَنَم, اسم فعلی ) مَاهَ (māha) , يَمُوهُ‎ (yamūhu)

  1. آبدار شدن