شهرام

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. پهلوی شَهْرام

آوایش[ویرایش]

  1. شَهْرام

نام[ویرایش]

  1. شهرام
  1. شه یا شاه، لقب فرمانروایان ایرانی به معنی بزرگ و رام در آئین زردشت یکی از ایزدان یا باشندگان در خور نیایش است.

مترادف‌ها[ویرایش]

  1. شاه رام، رام شاه