شهلا

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. شهلاء

آوایش

• /شَهلا/

اسم

شهلا

1. از اسامی زنانه ایرانی.
2. گونه‌ای از گل نرگس که در گل آن به جای زردی، سیاهی می‌باشد مانند چشم انسان. همان نرگس است و آن قسم که زرد است و آنرا عبهر گویند.

زبان دیگر

• عربی

صفت

1. شهلاء، مؤنث اشهل، زنی که چشمش سیاه مایل به کبود و زیبا باشد.
2. چشم سیاهی را گویند که مایل به سرخی باشد و فریبندگی داشته باشد. چشم سیاه‌فام. تأنیث اشهل. زن میش چشم.
3. میشی. رنگی از رنگ‌های چشم.

منابع

• فرهنگ لغت معین