شوی

فارسی

ریشه لغت

• پهلوی

آوایش

• /شُوی/

اسم

شوی

1. شوهر، اقتباس یافته از شب که در واقع حراست از زن در فضای رعب‌آور تاریکی بوده است.

   چو بر جست و آمدش هنگام شوی/ چو پروین شدش روی و چون مشک موی «فردوسی»

اسم

شَوی

1. پیراهن.
2. گوشت کباب کرده، گوشت بریان.

---

منابع

• فرهنگ لغت معین/ شاهنامه