پرش به محتوا

شوی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • پهلوی

آوایش

[ویرایش]
  • /شُوی/

اسم

[ویرایش]

شوی

  1. شوهر، اقتباس یافته از شب که در واقع حراست از زن در فضای رعب‌آور تاریکی بوده است.
    چو بر جست و آمدش هنگام شوی/ چو پروین شدش روی و چون مشک موی «فردوسی»

ریشه شناسی۲

[ویرایش]

اسم

[ویرایش]

شَوی

  1. پیراهن.
  2. گوشت کباب کرده، گوشت بریان.

برگردان‌ها

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین/ شاهنامه