شیتیل

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • بهاری

آوایش[ویرایش]

  • [شِی/تیل]

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

شیتیل

  1. به زبان فارسی بی‌نمک، بی‌مزه در گویش بهاری.
    این اصطلاح از تیلیت انشقاق یافته و بی‌نمک بودن یا بی‌مزه بودن فقط درباره خوراک صدق نمی‌کند بلکه گاهی به قیافه بعضی آدم‌ها و برخی پدیده‌ها هم که به ذهن مضحک به نظر برسد، صرف می‌گردد.
    چؤخ شیتیل دِ بالَم بؤ.
    این خیلی شیتیل هستش.
  2. شتیل :(shitil) در گویش گنابادی یعنی دستمزد ، مزد ، زیرمیزی ، رشوه ، حق الحساب ، پاداش ، پول ، هدیه

––––

برگردان‌ها[ویرایش]