شیخ

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(شَ یا ش)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. مرد پیر.
  2. مرد بزرگوار.
  3. مرشد، عالم.
  4. رییس طایفه.

جمع[ویرایش]

  1. شیوخ.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

فارسی(گویش نیشابوری[ویرایش]

اسم[ویرایش]

شیخ (جمع شیخ‌ها)

  1. مرد روحانی و عالم دینی مسلمان.آخوند. اطلاق کلی بر پیری که زیاد می داند متدین است و عمامه(دستار)
  1. بر سر دارد.جمع:شیوخ یا شیخا

آوایش[ویرایش]

  1. Shaykh

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

sceicco

انگلیسی
patriarch