طرق
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- گیرششده از بهاری: طِرِق
آوایش
[ویرایش]- /طُرُق/
اسم
[ویرایش]
طُرُق
- (مجاز): روشها، شیوهها، جمع طریق.
- (ترکی): طَرَق به معنی طرقیدن، ترکیدن.
اسم صوت
[ویرایش]طَرَقّ/
- (گفتگو): ترق.
مصدر لازم
[ویرایش]- شاشیدن ستوران در آب.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین