پرش به محتوا

طرقت

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /طِرِق/عت/

قید

[ویرایش]

طرقت

  1. مترادف طریقت در زبان فارسی که در گویش بهاری به معنی آدم اسهالی یا اسهال گرفته است.
    طرقت ممکن است به صورت طِرِق و عت قابل تجزیه باشد که عت به معنی فرد حقیقی، شخص حقیقی و در کل انسان بوده است.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس