عار

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

عار

  1. عیب، ننگ، رسوایی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

پهلوی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

عار

  1. ننگ
    پیاده نگردد که عار آیدش ..... ز شاهی تن خویش خوار آیدش

آذری[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  • [عار]

قید[ویرایش]

عار

  1. حیا، خجالت، خجالت کشیدن همراه با شرم در گویش بهاری
    عار ناموس.
    حیا و ناموس.

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
shame
انگلیسی
disdain