shame

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

انگلیسی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  • آیپا: /ʃeɪm/
  • (پرونده)
  • ریمز: -eɪm

ریشه‌شناسی ۱[ویرایش]

در انگلیسی قدیمی scamu است. با شرم فارسی آن را مقایسه کنید.

اسم[ویرایش]

  1. حیا و حالت انفعال و عفتی که برای شخص هنگام حرف زدن و یا کردن کاری حاصل می شود.
  2. When I realized that I had hurt my friend, I felt deep shame.
  3. وقتی من فهمیدم که دوستم را آزار دادم، احساس شرم شدیدی به من دست داد.
  4. چیزی که باعث تاسف می‌شود.
  5. It was a shame not to see the show after driving all that way.
  6. خیلی حیف شد که بعد از آن همه رانندگی، نمایش را ندیدیم.

مترادف‌ها[ویرایش]

  • (یک چیز تاسف‌بار): pity

واژه‌های مشتق‌شده[ویرایش]

نکات استفاده[ویرایش]

  1. در حالت کلی shame ناشمردنی است، اما گاهی اوقات شمردنی هم استفاده می‌شود. مانند:
  • I felt two shames: one for hurting my friend, and a greater one for lying about it.
  1. من دو بار تاسف می‌خورم، یکی به خاطر این‌که دوستم را آزردم، و بدتر از آن در موردش دروغ گفتم.

برگردان‌ها[ویرایش]



ریشه‌شناسی ۲[ویرایش]

در انگلیسی قدیمی scamian است.

فعل[ویرایش]

to shame (سوم شخص مفرد حال ساده shames، صفت فاعلی shaming، گذشته ساده و اسم مفعولی shamed)

  1. احساس شرمندگی کردن، شرمنده شدن
  2. 1485, Sir Thomas Malory, Le Morte Darthur, Book VII:‎
    ‎Therefore, brothir, I woll that ye wete I shame nat to be with hym nor to do hym all the plesure that I can.‎

برگردان‌ها[ویرایش]