فراخ

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(فِ)

فارسی[ویرایش]

فِراْخ :(ferakh) در گویش گنابادی یعنی شکمو ، پر اشتها

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. جِ فرخ ؛ جوجه.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(فَ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. پهناور، گسترده.
  2. بسیار فراوان.
  3. مسرور، شادمان.
  4. آسوده.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

پهلوی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. گشاد، وسی
انگلیسی
wide